Sosiale Media, my nuwe beste vriend

Met die aanvang van ons NOS 2016 mikro-onderrig (glasklas) lesse wat op dreef kom, kruip die tyd nou nader vir my om ook my vakgebiede in die vervand aan te bied. Ewe skielik moet lesplanne uitgewerk word en planne beraam word om ’n les aan te bied wat op die leerder se voorkennis gebou is en wat hulle betrokke gaan maak by die les en assesserings aktiwiteite uit te werk. Alles om te verseker dat die leerders wel iets geleer het en die inhoud van die les gaan onthou.

Tydens die beplannings fase is ek geforseer om krities te dink aan die leerders vir wie ek my les gaan aanbied en van watter tipe voorbeelde, aktiwiteite en mediums ek gebruik van moet maak om hulle te boei. Die eerste duidelike antwoord is tegnologie. Nou tegnologie behels ’n hele reeks verskillende elemente, maar een staan spesifiek uit, die gebruik van sosiale media. Hoe gaan ek van dié medium gebruik maak, nie net met mikro-onderrig nie, maar as toekomstige onderwyser?

Tydens die jaar is my twee kurrikulumstudies, en grootste belangstellings areas, Geografie en Lewensoriëntering. Dis twee areas wat eindelose moontlikhede het as dit kom by die gebruik van sosiale media. My onmiddelike kreatiewe gedagtes wat op kom is die interaksie wat kan plaasvind met YouTude vir die verduideliking van konsepte en hoe sekere gebeure, veral in Geografie visueel voorgestel kan word. In ’n land soos Suid-Afrika kry ons leerders nie die geleentheid om tropiese siklone of aardbewings fisies te beleef nie. In dié verband kan ’n medium soos YouTube of selfs foto’s van die gevolge van die natuurlike verskeinsels die leerders se gedagte en leer wêreld oopbreuk.

Met verwysing na Lewensoriëntering kan sosiale media, met spesifieke verwysing na ’n platform soos Twitter of Facebook gebruik word om op datum te bly met nuus gebeure as voorbeelde van konsepte in Lewensoriëntering. Die nuus wat tans berig word oor die gevalle van rasisme in Suid-Afrika op bogenoemde sosiale media’s kan gebruik word as deel van ’n les oor diskriminasie, stereotipering en stigma. Selfs sekere YouTube video’s verduidelik sekere konsepte meer volledig as die handboeke wat voorgeskryf word.  

Sosiale media is dus volgens my een van die beste, moderne vorms van leer aangesien die leerders die geleentheid het om die werklikheid rondom hulle te beleef en die voorbeelde van toepassing kan maak of die konsep van die werk wat behandel word. Dit maak die onderrig proses vir die onderwyser ook makliker aangesien duideliker voorbeelde gestel kan word en meer relevante inligting verkry kan word in verband met die twee kurrikulumstudies genoem. Ek stem dus saam met Davis dat sosiale media in die klaskamer meer aktief, relevant en kultureel divers maak.

Ek glo buite die klaskamer kan ’n platform soos Twitter, Facebook en Instagram gebruik word om die leerders die geleentheid te gee om hulle gedagtes oor hul vakinhoude te deel en prente op te laai wat verband hou met spesifiek Geografiese verskynsels. Ek dink byvoorbeeld toe ek die eerste keer verlede jaar deur Meiringspoort gery het en omring was met die mooiste rotsvorm wat ek al ooit beleef het. In die verband kon ek byvoorbeeld ’n foto geneem en my belewenis met my klas gedeel. Die voorbeeld kon dus dien as ’n interresante verskynsel en as deel van die werk wat gedek word in die klaskamer.

So kom ons verryk ons leerders deur sosiale media.

Wat beteken Digitale Pedagogie vir my

Dit is so maklik om na die woord Degitale Petagogie te kyk en die idee te kry dat dit seker iets temake moet hê met die Internet en hoe kennis oor die Internet oorgedra word. In die twee voorgeskrewe artikels word daar meer gefokus op onderrig wat oor die Internet plaasvind en dat dit nie Degitale Pedagogie is nie, en dat die term meer kompleks is as die basiese gedagte wat bogenoemde gesien kan word.

In die laaste drie weke wat ek deel is van die NOS program is ek oorweldig oor hoe kennis op die interresantste maniere oorgedra kan word en dat leer bestaan uitsoveel meer as ’n onderwyser wat voor ’n klas staan en uit ’n handboek uit die leerder onderrig. Onderrig en leer gaan oor daai ongelooflike oomblik as interaksie plaasvind tussen twee individue op ’n intellektuele manier. Met die konsep in gedagte vind leer elke dag plaas hetsy tussen kollegas, ’n ouer en kind of leerder en onderwyser. As onderwysers moet ons dus saam met onder leerders kennis ondersoek en bemeesters. Ons moet die metode van leer deel maak van ons Pedagogie.

So, met die vasstel van watter Pedagogie ek gebruik van wil maak, moet die kollig geplaas word op Digitale Pedagogie. In die artikels deur Sean Michael Morris maak hy dit duidelik dat Digitale Pedagogie gefokus is op onderrig wat oor die Internet plaasvind en hoe dié verhouding meer verpersoonlik moet gemaak word om Digitale Pedagogie te wees. Interaksie moet dus plaasvind tussen individue vir onderrig om tenvolle plaas te vind volgens Morris en Stommel. Ek glo in daai interaksie waarna huller verwys en wil graag daai interaksie van gebruik maak in my klaskamer.

Dit bring my by wat Digitale Pedagogie vir my beteken. Soos ek in my vorige blog inskrywing duidelik gemaak het glo ek daar moet ’n balans wees tussen die gebruik van tegnologie en die witbord in die klaskamer. Ek glo dus dat leerders die teenwoordigheid van ’n onderwyser nodig het om leer te laat plaasvind. ’n Bewustheid moet geskep word dat leer nie net gaan oor die oordrag van inligting nie, dit gaan oor die emosionele konneksie wat gemaak word met die werk. Werklike interaksie is nodig tussen ’n onderwyser en leerder vir die emosionele konneksie om plaas te vind. Die emosionele interaksie gaan ook oor die selfvertroue wat gekweek word by die leerder in verband met die werk wat onderrig word. Digitale Pedagogie gaan dus vir my oor die teenwoordigheid van ’n onderwyser en ’n leerder in ’n klaskamer situasie en die proses van leer wat plaasvind deur saam te soek na antwoorde van die vak inhoud wat onderrig word. Die vak inhoud kan meer interrasant gemaak word deur die gebruik van tegnologie, maar ek glo onderrig kan defnitief nie plaasvind sonder die onderwyer nie, hetsy fisies teenwoordig of duisende kilometers ver.

If you can’t beat them, join them…of so sê hulle.

Met die aanvang van die eerste paar weke van NOS 2016 word jy as student gekonfronteer met ’n hele paar vrae wat gaan van: “Hoekom NOS?” tot “Wat is Digitale Pedagogie?”. Al vraag wat deur my kop gegaan het is: “Hoe gaan ek die vakke wat ek aanbied so interresant moontlik maak vir my leerders volgende jaar?”

Ons leef in ’n wêreld waar die gebruik van tegnologie aan die orde van die dag is en as toekomstige onderwysers moet ons die beste van dié hulpbron maak (Natuurlik sonder om te afhanklik daarvan te raak). ’n Paar jaar terug sou ek nog geredeneer het dat die gebruik van tegnologie leerders gaan lui maak vir oplet in die klas en leer gaan belemmer. Vandag, sien ek die potensiaal vir die gebruik van tegnologie, veral vir die doel van verreiking. Ek glo die leerders van vandag assosieer met die nuutste slimfone en tablette en miskien het dit tyd geword om te besef dat dit die generasie van vandag se optimale leer platform is.

As ’n toekomstige onderwyser wil ek dus streef daarna om die proses van leer na my klaskamer toe te bring in ’n taal wat my leerder sal verstaan, sonder om die kurrikulum wat voorgeskryf word afteskeep of te verontagsaam. Tegnologie kan in dié opsig gebruik word as ’n hulpbron om leer te optimaliseer. Ek glo die gee van ’n aktiwiteit waar die leerder in die klaskamer die nodige inligting of idees van die internet af kan trek, gaan ’n beter leeromgewing skep, as wat daar net uit ’n handboek uit gewerk word. Die leerder kan dus ’n konsep neem en vry wees om te eksperimenteer en ondersoek in te stel en so kennis intewin.

In die veld van Geografie en Lewensoriëring (wat my spesialiteits areas is) kan die gebruik van YouTube-videos en interaktiewe bronne die leerproses oopbreek vir soveel nuwe moontlikhede. Die medium van leer kan dalk net ’n grootter aanwins wees was wat voorheen geantisipeer is.

Die bogenoemde is dus vir my die definisie van Digitale Pedagogie, die proses waar kennis interaktief oorgedra word aan ’n leerder. Dis ’n proses waar die leerder op sy/haar eie terme kennis opdoen en dit op ’n invloedryke manier. Ek glo die gebruik van tegnologie as ’n hulpmiddel, nie as kern metode van kennis oordra nie, kan leerder inspireer om hulself te verreik met alle moontlike kennis wat hulle kan opdoen omdat hulle interaktief deel is van die les wat aangebied word. Wat anders is die doel van ’n onderwyser??