Balans

Ons bevind ons-self in ’n era waar Speel dié nuwe “buzzword” geword het. Leerders word aangemoedig om hulself uit te druk, hulle stemme te laat hoor, wie hulle is aan die wêreld te toon sonder enige beperkinge. Dit is selfs ’n fundamentele Mensereg in die Suid-Afrikaanse Handves van Menseregte (Die reg op Vryheid van Uitdrukking). Maar tot watter vlak kan ons die onbeperkte denke en optrede toelaat, voor dit nadelig raak vir die sameleweing?

Ons onderwysstelsel, waar leerders in sekere vakke onderrig ontvang, of hulle nou daarvan hou of nie, plaas leerders in gestruktureerde boksies. Dus, geen vryheid van menging, opinie, oortuiging of denke word toegelaat nie. Dit word ’n onderwys struktuur vir ’n rede genoem, want dit bied struktuur. Op die punt moet ek ook byvoeg dat ek nie glo in die streng struktuur waar ons leerders soos robotte inligting ingevoer word en daar verwag word dat hulle goeie burgers van die land moet wees deur gebruik te maak van die metode van leer nie.

Die fokus val in die situasie op self-gerigte leer, waar struktuur verwyder word sodat die leerder sy eie struktuur kan skep. Maar tot op watse punt kan ons die manier van vrye onderrig toelaat? Waar trek ons die grense van waar vryheid hand uit ruk en ons met ’n generasie van individue sit wat “gespeel” het op skool en nooit geleer het om iets meer met hul lewens te maak nie. Ja, hulle is enoverend en het gefokus op dit waarin hulle belangstel, maar is hulle volrond opgelei om verder te gaan studeer?

Dit bring my by afstands leer en hoe self-gereguleerde onderrig die medium van leer moontlik kan beinvloed. Ek is totaal en al vir die idee van afstands leer en glo dat elke individu die reg tot opleiding het, maar nou wil ons deur die proses van self-regulering afstands leer verder anoniem maak, aangesien die proses nou sonder kenner struktuur geimplimenteer word aan leerder wat klaar nie die geleentheid het om ’n tradisionele klaskamer te beleef nie.

Dit bring my by my gusnteling woord die jaar. Balans. Kom ons vind ’n balans tussen ons regiede onderwys sisteem en ons leerders se behoefte aan kreatiewe denke en self-regulering van hul onderwys ervaring. Dit is nou vir tradisionele skole of universiteite en leerders wat van afstands leer gebruik maak. Ek glo ons kan in ons skole ’n periode of vak skep waar die leerder leer wat hulle wil leer, waar self-gereguleerde leer kan plaasvind en die inligting oorgedra kan word aan klasmaats. Op die manier vind self-gereguleerde leer plaas in ’n gestruktureerde omgewing.

Noem my maar ouderwets, maar ek het nie veel hoop vir ons land as ons, ons skool sisteem totaal en al self-gereguleerd maak nie.